Jesienny pocałunek pod parasolem

kiedy zasypiam patrzę w telefon
śpisz już czas jakiś rankiem znów praca
przekręcam w palcach pierścień księżyca
razem z sygnetem los się obraca

on nieznajomy a ona obca
pewnego lata nad wielkim morzem
złączyli zachód ze wschodem słońca
kreśląc patykiem przyszłość jak zorze

wszystko przypadkiem tak się złożyło
że rozumieli urwane zdania
zanim powiedział jej się przyśniło
nim mu odparła nie miał pytania

śmiali się szczerze gdy była cisza
dziwne spojrzenia szepty i drwiny
ona w nim serce a inni zgliszcza
on widział dobroć w duszy dziewczyny

ktoś mnie zapytał jak się skończyła
znajomość która racji nie miała
długo dwa cienie jeszcze tańczyły
gdy całej reszcie cisza już grała