Zdziwiona Zyrafa

Na głębokim, matowym, czarnym tle wyłania się portret żyrafy o komicznie zdziwionym, wręcz zszokowanym wyrazie pyska. Kompozycja obejmuje całą głowę zwierzęcia, z szeroko otwartymi, wybałuszonymi oczami o jasnobłękitnych tęczówkach oraz mocno rozdziawioną paszczą, ukazującą zęby i różowy język. Sierść i detale pyska są oddane z niezwykłą dbałością o przestrzenną, rzeźbiarską teksturę.

Dominują tu jaskrawe, nasycone barwy tęczy: intensywne fiolety, błękity, malinowe róże i turkusy, które dynamicznie mieszają się z ciepłymi pomarańczami, żółcią, miedzianym brązem i bielą. Pociągnięcia pędzla i szpachli są odważne, bardzo grube (impasto) i szybkie, co nadaje obrazowi żywiołową, wibrującą energię.

Obraz łączy przerysowany, niemal karykaturalny realizm anatomiczny z całkowitą, ekspresyjną abstrakcją w użyciu koloru. Zamiast naturalnych piaskowych beżów i brązów, artysta użył nieoczekiwanej, wielobarwnej palety, a kontrast między tym szalonym, tęczowym umaszczeniem a pochłaniającą czernią tła jest niezwykle dramatyczny i natychmiast przyciągający wzrok.